Tunezja- Dlaczego warto pojechać

Tunezja położona jest
w Afryce Północnej zwane krajem kontrastów. Zajmuje powierzchnię wielkości połowy Polski. Wybrzeże Tunezji na północy i wschodzie opływa Morze Śródziemne. Północ kraju jest górzysta i gęsto zalesiona. Im dalej na południe, ukształtowanie terenu zmienia się w coraz bardziej płaskie i suche aż do obszarów słonych jezior, zazwyczaj wyschniętych wyznaczających początek strefy saharyjskiej. Tak więc państwo to sprzyja zarówno turystyce wypoczynkowej, krajoznawczej jak i kwalifikowanej czyli aktywnej.

Turystyce w tym państwie sprzyja również bardzo ciekawa kultura muzułmańska oraz łączące się tradycje afrykańskie, arabskie i śródziemnomorskie.
Do ruin starożytnej Kartaginy na północnych przedmieściach Tunisu łatwo dojechać kolejką TGM. Miejsce to jest doskonałym celem wycieczki jednodnowej. Jadąc wzdłuż wybrzeża dotrzeć można do ślicznej wioski Sidi Bu Sa'id.

Zabytki Kartaginy sa bardzo rozproszone. Znaczny jej obszar zajmują eleganckie wille i hotele. W 1972 r. UNESCO zapoczątkowało program ratowania tego, co pozostało ze starożytnych ruin, zanim ulegną całkowitemu zniszczeniu. Zabytki rozrzucone są na odcinki 6-7 km wzdłuż wybrzeża. Najlepiej zwiedzać je, pokonując pieszo całą trasę i korzystając z promieni słońca oraz podziwiając piękne widoki.
Godnym poznania, bogatym w zabytki miastem jest Hammamet.  Znajduje się tam bardzo stara medyna . Miasto to charakteryzuje się dość wysokimi temperaturami przez cały rok, piękną plażą i turkusowymi wodami Morza Śródziemnego. Jego atrakcyjność podnosi fakt iż znajduje się niedaleko dwóch lotnisk - w Tunisie, stolicy Tunezji oraz Monastyrze.

Hammamet jest najpopularniejszym kurortem w Tunezji. W latach 20. XX wieku rumuński milioner wybudował tu sobie wspaniałą willę, a miasteczko zaczęło być odwiedzane przez bogatych Europejczyków. Dziś stoi tutaj ponad 100 hoteli.

Wyspa Dżerba z jej odmienna kulturą, białymi meczetami i wiejskim krajobrazem jest uroczym miejscem odpoczynku, doskonale nadającym się na wycieczki rowerowe.
Dżerba ledwo wznosi się nad powierzchnię morza. Turystów przejeżdżających przez most w El-Kantarze zachwyca  widok płaskiego terenu bez jednego choćby pagórka. Charakterystyczną linię wyznaczają palmy jednakowej wysokości, posadzone w równych odstępach.

Tunezja posiada liczne zabytkiwpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, które również można zobaczyć zwiedzając to piękne i zjawiskowe państwo. Są to na przykład:

  • Medyna w Tunisie;
  • Kartagina – stanowisko archeologiczne;
  • Amfiteatr w Al.-Dżamm;
  • Park Narodowy Aszkal;
  • Miasto punickie Karkanna z nekropolą;
  • Medina w Susie.

Pamiętać również należy o takich miejscach jak:

  • Tofet
  • Muzeum Narodowe Bardo
  • Muzeum Archeologiczne w Susie
  • Wielki Meczet w Susie
  • Katakumby w Susie

Tunezja – Informacje ogólne

Tunezja – państwo arabskie leżące w północnej  Afryce nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. W latach 1881-1956r. pod protektoratem Francji. Od 12 listopada 1956 roku w ONZ, a od 1 października 1958r. członek Ligii Państw Arabskich. Stolicą kraju jest Tunis.Głównymi gałęziami gospodarki są: rolnictwo, przemysł wydobywczy, przemysł naftowy, turystyka, przemysł odzieżowy.

Kultura
Tunezyjczycy mieli swój narodowy strój w kolorze bordowym: kamizelka, spodnie i czapeczka podobna do tureckiego fezu.Na terenie Tunezji zachowały się ryty naskalne, ceramika z okresu późnego paleolitu, mezolitu oraz neolitu. Sztukę starożytną reprezentują ruiny budowli rzymskich, a także wyroby fenickie  odkryte na terenie dawnych miast punickich (m.in. Kartagina, Utyka, Susa). W  południowej części Tunezji występują zabytki związane z kulturą Berberów. Tunezja była ośrodkiem sztuki starochrześcijańskiej  i bizantyjskiej. W VII w. pojawiła się sztuka islamu. W XIX w. rozpoczął się proces europeizacji sztuki tunezyjskiej; rodzimy charakter zachowało arabskie rzemiosło artystyczne.

Klimat

Na wybrzeżu występuje klimat śródziemnomorski. Na wschodnim wybrzeżu natomiast bardziej suchy. Na północy klimat podzwrotnikowy, od pośredniego między morskim a kontynentalnym, na południu zwrotnikowy skrajnie suchy-kontynentalny. Temperatura maksymalna od 15-17 °C w styczniu do 31-37 °C (wyjątkowo 45-50 °C) w lipcu. Temperatura minimalna na wybrzeżu od 7-9 °C (styczeń, skrajnie 0-5 °C) do 21 °C (sierpień), w pozostałej części kraju 4-5 °C (-2-5 °C) do 22-23 °C. Roczne suma opadów wynosi 400-600 mm w Atlasie i 100-200 mm na południu od niego. Pora deszczowa trwa od października do marca, czasem kwietnia.

Fauna i flora

Występują tu m.in.: lew, wielbłąd, szakal, gepard,dzik ,arui , antylopa oraz gazela.. U wybrzeżach Morza Śródziemnego spotyka się mniszkę śródziemnomorską, finwaka i morświna.Na północy kraju występuje roślinność śródziemnomorska. Na nizinie zarośla typu makii lub kultury subtropikalne. Głównym zagrożeniem środowiska naturalnego są: niewłaściwa gospodarka ściekami i odpadami oraz niekontrolowane stosowanie nawozów sztucznych. System ochrony przyrody obejmuje 7 parków narodowych o łącznej powierzchni ok. 500 km². Od kilku lat w górach prowadzi się zalesienia

Ciekawostki
Chociaż Tunezyjczycy są tolerancyjni i otwarci, należy pamiętać o szanowaniu ich uczuć religijnych. Tyczy się to przede wszystkim miejsc modlitw - trzeba zadbać o skromny strój, nieodsłaniający zbyt wiele. Wchodząc do meczetu trzeba zdjąć obuwie, będąc w środku nie wolno dotykać Koranu.

Porozumieć się w Tunezji można po arabsku. Jeśli się języka tego nie zna nie należy się martwić. Porozumiemy się też po francusku i angielsku, w miejscowościach turystycznych można też próbować po włosku i niemiecku.

Należy też pamiętać o tym by nie wzbudzać kontrowersji wśród konserwatywnych Tunezyjczyków i uważać na to by jeść prawą ręką, a nie lewą. Lewa ręka służy do mycia i uważana jest za nieczystą. Tradycja ta wywodzi się od czasów Proroka, wtedy już panował zwyczaj wchodzenia do toalety lewą nogą, a wychodzenia z niej prawą.

Tunezja jest chyba najbardziej liberalnym krajem, spośród szeregu państw arabskich. Kobiety mają tam znacznie większe prawa i przywileje niż mieszkanki na przykład Izraela. Kobiety mogą uczyć się, zasiadać w parlamencie i pracować.

Koran zabrania Tunezejczykom spożywać alkohol, mimo to zdarza się im pić napoje alkoholowe ale raczej nie w miejscach publicznych. Szczególnie źle widziane jest picie alkoholu przez kobiety, nawet Europejki. Turystkom poleca się zamawianie drinków w barach przyhotelowych. Zakaz publicznego spożywania alkoholu dotyczy przede wszystkim miesiąca ramadan.